Zakresy wartości indeksu glikemicznego

Wyróżnia się trzy zakresy wartości IG, jeśli za punkt odniesienia do obliczania danych wskaźników przyjmiemy glukozę: - niskie IG: 55 i mniej - średnie IG: 55-69 - wysokie IG: 70 i więcej

Indeks glikemiczny dotyczy wyłącznie węglowodanów, ponieważ białka i tłuszcze nie wywołują znacznych skoków stężenia cukru we krwi.

Indeks glikemiczny dla posiłku, w którego skład wchodzą różne produkty węglowodanowe, obliczany jest jako wartość wypadkowa. Poszczególne węglowodany należy z sobą sumować, a następnie obliczyć ich procentowy udział w całym posiłku, a wynik pomnożyć przez odpowiednie wskaźniki w indeksie glikemicznym. Po dodaniu do siebie wszystkich wartości otrzymujemy IG całego wieloelementowego posiłku.

Na odpowiedź glikemiczną organizmu wpływa ilość i jakość węglowodanów, jednak IG nie podaje, jak dużo węglowodanów zawiera dany produkt. Z tego względu naukowcy z Harvard University w 1991 roku wprowadzili pojęcie ładunku glikemicznego (ŁG), zawierającego dane o ilości i jakości węglowodanów w danym produkcie. Jeśli dany posiłek na wysoki wskaźnik IG, ale jednocześnie niski wskaźnik ŁG, to wzrost glikemię po jego spożyciu nie jest wielki. W takim przypadku ŁG informuje, że produkt zawiera niewiele węglowodanów przyswajalnych i pomimo wysokiego IG nie podnosi stężenia glukozy w surowicy krwi w stopniu znaczącym. Natomiast produkty o wysokim IG i wysokim ŁG w bardzo dużym stopniu podnoszą poziom glukozy we krwi, nawet po spożyciu ich niewielkiej porcji. Znajomość IG jest bardzo istotna z punktu widzenia profilaktyki zdrowia. Dzięki indeksowi glikemicznemu możliwe jest kontrolowanie przyjmowanego pokarmu pod względem ilości glukozy i tempa jej przyswajania. Zbyt duże stężenie glukozy we krwi wywołuje procesy metaboliczne, które w rezultacie powodują wzrost masy ciała, natomiast niedobory glukozy stają się przyczyną osłabienia i przemęczenia, mięśnie pracują mniej wydajnie, obniżone jest również funkcjonowanie mózgu. Węglowodany łatwo przyswajalne, które szybko i łatwo ulegają procesom trawienia, mają wysoki IG, natomiast węglowodany wolno trawione i wolno wchłaniane posiadają niski IG, a poziom glukozy po ich spożyciu podnosi się powoli. Wartość IG jest zależna nie tylko od rodzaju produktu, ale także od odporności pokarmu na trawienie i wchłanianie, jego konsystencji, długości gotowania, jak również od zawartości laktozy i fruktozy oraz innych składników odżywczych. Produkty gotowane lub przetworzone w inny sposób mają o wiele większy wskaźnik glikemiczny, niż ich odpowiedniki w naturalnej postaci. Z tego względu warto wybierać te produkty, które są jak najmpoiej przetworzone mechanicznie i termicznie. Należy pamiętać, że również długość spożywania posiłku wpływa na szybkość wydzielania glukozy do krwi – im szybciej jemy, tym szybciej glukoza jest przyswajana, a to z kolei powoduje, że uczucie głodu jest zaspokajane tylko na chwilę.